Το «ἄκρον» της αρχαίας ελληνικής γλώσσας αντιστοιχεί στο σημερινό «ακρωτήριο». Το ακρωτήριο, ως γεωγραφικός όρος, δηλώνει το τμήμα της ξηράς ,την απόληξη μιας χερσονήσου ή μιας ακτής, που εισχωρεί στη θάλασσα. Ανάλογα με τη μορφολογία του, μπορεί να χαρακτηρίζεται ως ακρωτήριο, κάβος, άκρα, γλώσσα ή κεφαλή.
Η ιστορική αυτή φωτογραφία μας παραπέμπει στην εποχή του Όθων, στα τέλη της δεκαετίας του 1850 και στις αρχές της δεκαετίας του 1860, όταν αποφασίστηκε η μερική κατεδάφιση των πέτρινων πύργων και άλλων οχυρωματικών έργων στην πλευρά της Βοιωτίας, προκειμένου να καταστεί δυνατός ο διάπλους του στενού του Ευρίπου από μικρά πλεούμενα.

%20Facebook.png)

%20Facebook.png)














ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Δυστυχώς αυτή είναι η σημερινή Αληθινή ( Πικρή ) Πραγματικότητα .
Αντί λοιπόν όλη η Περιοχή του σημερινού Δήμου Μαντουδίου -Λίμνης - Αγ. Άννας να είναι ένα απέραντο Εργοτάξιο Αρχαιολογικών Ερευνών ,γίνονται Αρχαιολογικές έρευνες ( μικρής κλίμακας θα τις χαρακτήριζα ) στην Ακρόπολη της Αρχαίας Κηρίνθου μετά από πιεστικές ενέργειες των Τοπικών Αρχών , ενώ με την απλή λογική η Φημισμένη Ακρόπολη της Αρχαίας Κηρίνθου