Σύσσωμη η κοινωνία της Λίμνης στη Βόρεια Εύβοια, συνόδευσε χθες στην τελευταία του κατοικία τον Γιάννη μας. Τον 36 χρόνο φίλο μας, που έχασε τη μάχη για τη ζωή χτυπημένος από ένα αγριογούρουνο στον κεντρικό επαρχιακό δρόμο που συνδέει τη Λίμνη με την Αιδηψό.

Ο Γιάννης μας επέστρεφε με το μηχανάκι του από τη δουλειά του το βράδυ του Σαββάτου όταν τον εμβόλισε ένα αγριογούρουνο – κάπου 200 κιλά, είπαν αυτόπτες μάρτυρες. Ο Γιάννης μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο στην Αθήνα, οι γιατροί έκαναν τα πάντα για να τον σώσουν, αλλά αποδείχθηκε μάταιο.

Ο φίλος μας «έφυγε» αφήνοντας πίσω, ανεξίτηλο», εκείνο το ευγενικό χαμόγελο με το οποίο μάς σέρβιρε στον «Πλάτανο»- την οικογενειακή ταβέρνα στην παραλία της Λίμνης. Όλη η μικρή πόλη βρέθηκε στην κεντρική εκκλησία της Λίμνης για το τελευταίο αντίο στον Γιάννη μας. Πρόσωπα βουβά, δακρυσμένα, με ένα σκληρό «γιατί» χαραγμένο στο βλέμμα.

Αγκάλιασα τη μάνα, την φίλη μου την Έφη. Ακόμη δεν μπορούσε να το πιστέψει. Είχε όμως το κουράγιο να μου ψελλίσει: «Χάρισα τα όργανα του Γιάνννη μας μήπως και σωθούν τουλάχιστον άλλα παιδιά».

Σπαρακτικός ο λόγος του πατέρα στον επικήδειο, έκανε όλον τον κόσμο που είχε κατακλύσει την εκκλησία, να κλάψει γοερά. Αλλά και ο πατέρας, δεν δίστασε μέσα στον αβάσταχτο πόνο του, να σταθεί όρθιος ως πολίτης και να ζητήσει από την πολιτεία να κάνει επιτέλους κάτι, για να σώσει τους ανθρώπους από την ανεξέλεγκτη άγρια φύση. Γιατί δυστυχώς, η «επίθεση» που στοίχισε τη ζωή στον Γιάννη μας, δεν ήταν η μόνη. Οι κάτοικοι στη βόρεια Εύβοια είναι πολύ θυμωμένοι, επειδή επρόκειτο για μια τραγωδία που δυστυχώς, περιμέναν ότι θα συμβεί.


Είναι καθημερινά τα «ατυχήματα» στη βόρεια Εύβοια με αγριογούρουνα που κατεβαίνουν από τα καμμένα βουνά της περιοχής, στις πόλεις και τα χωριά, για να βρουν τροφή, καταστρέφοντας τις καλλιέργειες. Τα άγρια ζώα διασχίζουν με μεγάλη ταχύτητα τους δρόμους, προκαλώντας συγκρούσεις με διερχόμενα αυτοκίνητα και μηχανάκια, καθώς οι οδηγοί -ανυποψίαστοι- δεν προλαβαίνουν να αντιδράσουν.

Δυστυχώς, αυτή την καταστροφή βιώνει η βόρεια Εύβοια, μετά την μεγάλη πυρκαγιά που σάρωσε την περιοχή, ακριβώς πριν 5 χρόνια. Πάνω από 500.000 στρέμματα δασικής έκτασης έγιναν στάχτη και η άγρια φύση αγωνίζεται να επιβιώσει, «πολιορκώντας» σπίτια, χωράφια και δρόμους.

Οι κάτοικοι υπολογίζουν ότι στη βόρεια Εύβοια «κυκλοφορούν» ανεξέλεγκτα κάπου 25.000 αγριογούρουνα, που πολλαπλασιάζονται με απίστευτο ρυθμό. Και η πολιτεία; Απλά παρακολουθεί να σκοτώνονται παιδιά, σαν το Γιάννη μας.

«Κάντε κάτι γιατί κι άλλα παιδιά θα έχουν την ίδια τύχη», ήταν το μήνυμα που έστειλε στις αρχές ο άτυχος πατέρας στον επικήδειο λόγο του. Ουδείς εκπρόσωπος των αρχών -με εξαίρεση τον δήμαρχο -δεν είχε άλλωστε το σθένος να έρθει στη Λίμνη για την νεκρώσιμη ακολουθία.

Τι θα έλεγε άλλωστε στους πονεμένους κατοίκους; Πώς δεν υπάρχει κανένα σχέδιο για την αντιμετώπιση του προβλήματος της άγριας φύσης; Για την καταγραφή και παρακολούθηση των πληθυσμών των άγριων ζώων. Για τη ρύθμιση του κυνηγιού με επιστημονικά κριτήρια.

Η ανθρώπινη ζωή πρέπει να διασφαλίζεται, όπως και το φυσικό περιβάλλον πρέπει να προστατεύεται.