Η εικόνα εγκατάλειψης που παρουσιάζει σήμερα η ιστορικά φορτισμένη περιοχή του Δήμου Μαντουδίου - Λίμνης -Αγίας Άννας δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται με σιωπή ή αδιαφορία. Και αυτό καθίσταται ακόμη πιο προκλητικό όταν υπάρχουν άνθρωποι, όπως οι ερευνητές Δημήτρης Αποστόλου (Ελύμνιος) και Νικόλαος Αναγνώστου, που με επιμονή και τεκμηρίωση αναδεικνύουν έναν πλούτο ιστορικών στοιχείων που παραμένει αναξιοποίητος.
Πώς είναι δυνατόν μια περιοχή με τόσο ισχυρό αποτύπωμα από την αρχαιότητα να βρίσκεται στο περιθώριο; Πώς εξηγείται ότι η λεγόμενη «βαριά βιομηχανία» του τόπου ,η ιστορία και ο πολιτισμός του, παραμένει ουσιαστικά ανεκμετάλλευτη;
Τα ερωτήματα δεν είναι θεωρητικά. Είναι συγκεκριμένα και απαιτούν απαντήσεις.
Γιατί θεωρείται «υπερβολή» η αναζήτηση της αρχαίας Κύμης στην περιοχή του Κηρέα, όταν οι ίδιες οι πηγές και η γεωγραφία γεννούν εύλογες αμφιβολίες για τη σημερινή της ταύτιση;
Πώς γίνεται να στηρίζεται μια ολόκληρη ιστορική αφήγηση σε ελάχιστα και αμφισβητούμενα ευρήματα, όπως τα μικρών διαστάσεων θεμέλια στο Βιγλατούρι; Και το πιο κρίσιμο: πού είναι το φυσικό λιμάνι που θα όφειλε να διαθέτει μια τόσο σημαντική αρχαία πόλη;
Η απουσία του από την ανατολική ακτογραμμή ,με μοναδική ουσιαστική εξαίρεση το Κυμάσι, δεν προβληματίζει κανέναν;
Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η πλήρης σχεδόν απουσία συστηματικής αρχαιολογικής έρευνας σε θέσεις υψίστης σημασίας:
το Ιερό του Ποσειδώνα στο Κυμάσι,
η ακρόπολη της αρχαίας Κηρίνθου, με το ιερό του Απόλλωνα στο Πελέκι Μαντουδίου,
το ιερό της Αρτέμιδος στην παραλία Αγία Άννας,
το μαντείο του Σελινουντίου Απόλλωνος στις Ροβιές,
η Αρέθουσα μεταξύ Πηλίου και Προκοπίου.
Πρόκειται για τοποθεσίες που, υπό άλλες συνθήκες, θα είχαν ήδη αποτελέσει αντικείμενο εντατικών ανασκαφών και διεθνούς επιστημονικού ενδιαφέροντος. Εδώ, αντιθέτως, παραμένουν σιωπηλές ,όχι από έλλειψη ιστορίας, αλλά από έλλειψη βούλησης.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, μια επιγραφική πλάκα με την ένδειξη «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΝΙΚΟΜΑΧΟΥ», που εντοπίστηκε στη Στροφυλιά, παραμένει ουσιαστικά στο περιθώριο της έρευνας. Σε ποια άλλη περιοχή ένα τέτοιο εύρημα δεν θα είχε ήδη αποτελέσει αντικείμενο εξονυχιστικής μελέτης;
Το βασικό ερώτημα, λοιπόν, είναι ένα:
γιατί αυτή η συστηματική αδράνεια;
Γιατί ο Δήμος δεν διεκδικεί, δεν πιέζει, δεν αναδεικνύει;
Γιατί δεν υπάρχουν οργανωμένες πρωτοβουλίες, συνεργασίες με πανεπιστήμια, αρχαιολογικά προγράμματα;
Γιατί η ιστορία αντιμετωπίζεται ως βάρος και όχι ως ευκαιρία;
Η ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς δεν είναι πολυτέλεια. Είναι στρατηγική επιλογή ανάπτυξης. Και όταν αυτή η επιλογή απουσιάζει, τότε η εγκατάλειψη δεν είναι τυχαία ,είναι συνειδητή.
Η βόρεια Εύβοια δεν στερείται ιστορίας. Στερείται αποφασιστικότητας.
Αν δεν υπάρξει άμεση κινητοποίηση, τότε δεν θα μιλάμε απλώς για χαμένες ευκαιρίες, αλλά για συνειδητή διαγραφή ενός ολόκληρου ιστορικού κεφαλαίου.
Και αυτό δεν είναι απλώς λάθος. Είναι ευθύνη.
Ευχαριστώ για την φιλοξενία
Ιωάννης Μοσχονάς

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Tα σχόλια οσο το δυνατόν φιλτράρονται ως προς το ύφος και το ήθος τους.
Kάθε υβριστικό ,προσβλητικό ή άσχετο με το θέμα της ανάρτησης σχόλιο θα διαγράφεται .
Εγκρίνονται μόνο τα μηνύματα στα οποία εκφράζονται υγιείς απόψεις.
Ο κάθε σχολιαστής υπογράφει ηλεκτρονικά το σχόλιο του και είναι υπεύθυνος έναντι των νόμων.
Το ΜΑΝΤΟΥΔΙ NEWS δεν ενστερνίζεται και δεν φέρει καμία ευθύνη για όσα γράφουν οι αναγνώστες στα σχόλια τους.