Η παρουσίαση από την Εφημερίδα των Συντακτών:
Μια βασανισμένη ψυχή που φλέγεται
Το καινούργιο βιβλίο του Κώστα Γουρνά θα βρίσκεται σε λίγες ημέρες στα βιβλιοπωλεία. Λέγεται «Το μαύρο» και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Αλεξάνδρεια». Ο Κώστας Γουρνάς, για όσους δεν τον θυμούνται, συνελήφθη το 2010 και ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για την ένοπλη οργάνωση «Επαναστατικός Αγώνας». Καταδικάστηκε σε πολυετή κάθειρξη και αποφυλακίστηκε το 2019. Εχει τρία παιδιά και αυτό είναι το τρίτο βιβλίο του.
Δείτε πώς παρουσιάζεται το story του βιβλίου:
Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν στο φάσμα του αδύνατου. Οταν το μαύρο διαφεύγει τα όρια του σημαίνοντος γίνεται μία μοιραία συνθήκη. Το μαύρο είναι η βασανισμένη ψυχή που φλέγεται. Εκείνη που δεν ξοδεύεται να απορροφά αδικίες και πλέον δεν δύναται να ανταποδώσει παρά μόνο την απουσία συναισθημάτων, της ζωής της ίδιας. Εχοντας την ακλόνητη πεποίθηση πως είναι καταδικασμένος να στροβιλίζεται στο διηνεκές, επειδή έζησε έναν έρωτα βαθύ και χωρίς εγκράτεια, ο ήρωας αποφασίζει να αναζητήσει τη γαλήνη μέσα από μια νέα αρχή στον ορεινό Μυλοπόταμο, όπου και μετακομίζει. Εκεί, ίσως για πρώτη φορά, βιώνει μια πραγματικά όμορφη περίοδο· μια εποχή́ ό́που ό́λα ό́σα ονειρεύ́τηκε μοιάζουν να έχουν επιτευχθεί. Μα τότε, μια απίστευτη –σχεδόν αδύνατη– σύμπτωση έρχεται να τον βυθίσει ξανά στο μαύρο. Λίγα χρόνια μετά την αποφυλάκισή του και ύστερα από αλλεπάλληλες δυσάρεστες περιπέτειες, η νέα του ζωή τού επιφυλάσσει την πιο τραγική αναμέτρηση απ’ όλες: μια συνάντηση που θα μπορούσε να συμβεί μόνο σ’ εκείνον. Φαίνεται πως το παρελθόν, διψασμένο για απαντήσεις, δεν έπαψε ποτέ να τον ακολουθεί. Στο τέλος αυτού του βιβλίου, η μόνη εύ́λογη απορία που θα απομένει είναι αν αυτή η συνάντηση συνέβη στ’ αλήθεια – και ποιες, άραγε, είναι οι πραγματικές πιθανότητες να μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο.
Και ιδού ένα απόσπασμα, ως προδημοσίευση:
«Ξεκίνησαν να περπατούν ο ένας δίπλα στον άλλο σαν να ήταν φίλοι και δεν έτρεχε απολύτως τίποτα μεταξύ τους. Στην ανηφόρα όσοι έτυχε να βρεθούν στο διάβα τους ή να θωρούν την εικόνα από τα σπίτια τους άρχισαν να ψιθυρίζουν έντονα και να αρπάζουν τα κινητά στα χέρια τους. Υστερα τους ακολούθησαν και πολύ σύντομα στο μεϊντάνι είχε μαζευτεί ένα σμάρι ανθρώπων που έσπευδε να παρακολουθήσει την επικείμενη αντιπαράθεση.
Η κλασική μονομαχία κυρίων είχε μετατραπεί σε λαϊκό δικαστήριο μόλις σε λίγα λεπτά. Εκείνοι στέκονταν όρθιοι, ο ένας απέναντι στον άλλο στο κέντρο της πλατείας, κάνοντας νευρικά και άτακτα βήματα γύρω από το κέντρο τους, χωρίς ωστόσο να παραβιάζεται εκατέρωθεν ο ζωτικός τους χώρος. Και, σαν να το βίωναν όλο αυτό ως οι πρωταγωνιστές μιας ιδιότυπης θεατρικής παράστασης, περίμεναν υπομονετικά αλλά και εντελώς άτυπα να γεμίσει το θέατρο. Ε, λοιπόν το θέατρο κάποια στιγμή γέμισε. Τα φώτα χαμήλωσαν και κάθε ψίθυρος σταμάτησε.
Είχε τσουχτερό κρύο αλλά κανένας δεν σκεφτόταν να φύγει. Το μαύρο τα είχε καλύψει όλα σαν να επρόκειτο να παιχτεί μπροστά σε όλους η πιο θλιβερή, η πιο φριχτή τραγωδία όλων των εποχών. Μαύρο το χρώμα που καταπίνει όλα τα συναισθήματα ως μια άλλη μαύρη τρύπα κι ύστερα τα χαρίζει με γενναιοδωρία, σαν να πρόκειται για ένα τουλάχιστον αξιοσημείωτο κοσμικό γεγονός. Μαύρο όπως και το χρώμα της φυσιογνωμίας των ανθρώπων εκεί στο χωριό. Από τους καμένους τοίχους των σπιτιών τους, τα καπνισμένα τους παράθυρα, τη ζωή τους που πριν κάποιες δεκαετίες χαλάστηκε, βιάστηκε από τους ναζί. Κι όσοι δεν τα έζησαν και τους τα διηγήθηκαν ή ήσαν μικιοί ορκίστηκαν να μην ξεχάσουν ποτέ την απόκοσμη μελανή μορφή του τέρατος.
Ορκίστηκαν να εξιστορούν όσα γενήκαν στα παιδιά τους κι εκείνα στα δικά τους παιδιά κι όλοι μαζί να δομούν τη ζωντανή ιστορία του τόπου τους. Ορκίστηκαν να μιλούν για την όψη του μαύρου ώστε να μην επιτρέψουν ποτέ ξανά να καεί άλλο χωριό, να κυνηγηθούν και να εκδιωχθούν γυναίκες, άντρες και παιδιά. Μαύρο είναι το χρώμα του χωριού, μαύρα τα στιβάνια, μαύρες οι μαντήλες και τα πουκάμισα. Μαύρο το χρώμα της θλίψης και των κακουχιών που τυλίγονται σαν σκιές και κυκλώνουν τους ανθρώπους σημαδεύοντάς τους για πάντα. Η νευρικότητα και των δύο έμοιαζε με διαρρηγμένο φράγμα που ήταν έτοιμο να γίνει συντρίμμια υπό την πίεση του νερού. Κάπως έτσι ξεκίνησαν να μιλούν ταυτόχρονα, σαν να βρίσκονταν κάτω από διφορούμενη σκηνοθετική οδηγία. Εκείνος θεώρησε σωστό να παραχωρήσει τον πρώτο λόγο στον ξένο. Ασυνείδητα ίσως να είχε ήδη μπει στη θέση του θύτη. Μετά την πρώτη πρόταση που άρθρωσε ο ξένος, όλοι συνειδητοποίησαν ότι η βραδιά δεν θα κυλούσε πολύ ήρεμα. Ηταν πολύ ψυχρός όταν απευθύνθηκε στον πρώην σπιτονοικοκύρη του, προσφωνώντας τον ως δολοφόνο».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Tα σχόλια οσο το δυνατόν φιλτράρονται ως προς το ύφος και το ήθος τους.
Kάθε υβριστικό ,προσβλητικό ή άσχετο με το θέμα της ανάρτησης σχόλιο θα διαγράφεται .
Εγκρίνονται μόνο τα μηνύματα στα οποία εκφράζονται υγιείς απόψεις.
Ο κάθε σχολιαστής υπογράφει ηλεκτρονικά το σχόλιο του και είναι υπεύθυνος έναντι των νόμων.
Το ΜΑΝΤΟΥΔΙ NEWS δεν ενστερνίζεται και δεν φέρει καμία ευθύνη για όσα γράφουν οι αναγνώστες στα σχόλια τους.