Αριστερά ο κ.Γιάννης Γκίκας
Δεξιά το σπίτι και στο ισόγειο η Ταβέρνα
Από: Βέττας Κωνσταντίνος
Θυμάμαι, ήταν αρχές της δεκαετίας του ’70.
Στην ταβέρνα του κυρ Γιάννη του Γκίκα, όλα κυλούσαν όπως κάθε μέρα. Οι κουβέντες μπλέκονταν με τα μαχαιροπήρουνα, τα ποτήρια τσούγκριζαν, οι παραγγελίες έπεφταν βαριές πάνω στα τραπέζια. Ήταν από εκείνες τις στιγμές που ο χρόνος δεν ξεχωρίζει τις μέρες , όλα μοιάζουν ίδια, όλα κυλούν μηχανικά.
