Ελύμνιον, το Λύμνι, του Λυμ, η Λίμνη.

 

Γράφει ο Γιάννης Ψαρρός

Ελύμνιον, το Λύμνι, του Λυμ, η Λίμνη.
Θα αναφερθώ πρώτα σε μερικά χαρακτηριστικά που αφορούν την πόλη
μας, το ιστορικό Ελύμνιον και στο τέλος θα κρίνουμε όλοι μας για το κανονικό όνομά του. 

Τις πληροφορίες που περιληπτικά σας γνωρίζω στο παρόν
δημοσίευμά μου είναι γύρω από το όνομα της πόλης μας (ετυμολογικά)
κάνοντας μία μικρή διαδρομή σε μερικές παλαιότερες έρευνες – διατριβές φίλων
του πολιτισμού και συντοπιτών μας.
Ξεκινάω από την παλαιότερη έρευνα – διατριβή του συντοπίτη μας
καθηγητή Ιωάννη Κ. Βοϊατζή που δημοσιεύτηκε το 1879 στην εφημερίδα Εύβοια
της Χαλκίδας. Στη διατριβή του αυτή ξεκινάει με το παράπονο για την αλλαγή
του ιστορικού αρχαίου ονόματος από Ελύμνιον σε Λίμνη και εύχεται σύντομα
την επανόρθωση του ονόματος.
Αρχαίο Ελύμνιον, πόσο αρχαίο είναι; “Κατά τον τοπογράφο, τούτο το
Ελύμνιον είναι αρχαία ονομασία της Εύβοιας και μιας πόλεως αυτής. Δύναται τις
να συμπεράνει ότι το Ελύμνιον θα ήτο η αρχαιοτάτη κατοικία των Ευβοέων
οίτινες δεν ήσαν σε όλα τα μέρη της νήσου” και συνεχίζει ο ερευνητής καθηγητής
μας “εκ του αρχαίου σχολιαστού εστίν εικάσαι ότι το Ελύμνιον τόπος λατρείας
των θεών, ιδίως δε του Διός και του Ποσειδώνος”. Παρακάτω φαίνεται “ότι εν
Ευβοία έκειτο πόλις Ελύμνιον καλούμενη και ότι παλαίτατα τούτω το ονόματι
και αυτή η νήσος εκαλείτο”.
Που όμως ευρίσκετο το Ελύμνιον; Προχωράει ο ερευνητής να εντοπίσει τον
τόπο και τον χώρο που μαρτυρούν κάτι για το Ελύμνιον. Βρέθηκε ότι στην
Εύβοια υπάρχει κώμη που αποκαλείται από τους απλούς ανθρώπου Λύμι και ο
κάτοικος Λυμιώτης. Αναφέρει ότι σφάλλονται οι νεότεροι γεωγράφοι που
ταυτίζουν το Λύμι προς τις Αιγές. Ο αξιόπιστος γεωγράφος Στράβων έχει δώσει
απάντηση αδιαμφισβήτητη μέχρι τώρα “Αιγάς τας εν Ευβοία εν αις το του
Ποσειδώνος ιερόν του Αιγαίου”.

Το Ετυμολογικό του Ελυμνίου

Ο ερευνητής μας ερευνώντας και αναλύοντας αυτό που είπε ο Ησύχιος “
Ελύμνιαι Δοκοί Οροφήναι” καταλήγει ότι Ελύμνιαι Δοκοί, Ελύμνιαι Κατοικίες,
που σημαίνει κατοικίες με οροφή από καλάμια του αγρωστοειδούς Ελύμου.
Αναφέρει επίσης και τον Σοφοκλή ο οποίος θέλοντας να προσδιορίσει την
περιοχή του Ελυμνίου είπε το γνωστό “ Προς Ελυμνίαις Πέτραις ” βραχώδη
περιοχή με μεγάλους βράχους υπάρχει στην περιοχή μας σε δύο σημεία. Η πρώτη
είναι η μικρή βραχώδη οροσειρά ανατολικά του Ελυμνίου (ξεκινώντας από την Κοκκινιά και πηγαίνοντας βορειο-ανατολικά προς την παραδοσιακή περιοχή των
Καναλίων, Καναλάκια).

Η δεύτερη βραχώδη περιοχή είναι στο Όρος Μάκιστος
όπου απότομοι βράχοι καταλήγουν μέχρι τη θάλασσα. Κατά την γνώμη μου δεν
υπάρχει σαφής προσδιορισμός για ποια βραχώδη περιοχή μιλάει ο Σοφοκλής για
να εντοπίσει την ακριβή θέση του Ελυμνίου. Είναι επίσης φανερό ότι δεν
μπορούμε να υπολογίσυμε σήμερα ποιες ήταν τότε οι αποστάσεις μεταξύ των
διαφόρων χώρων και τοπωνυμίων, ούτε τα αντίστοιχα κριτήρια των αρχαίων
συγγραφέων και γεωγράφων μας, για τον ακριβή προσδιορισμό της πόλης ή
ενός συγκεκριμένου χώρου που ήθελαν να προσδιορίσουν.

Η Κατάληξη της Έρευνας

Το πανάρχαιον τοπωνύμιο – πολεονύμιο “Ελύμνιον” παραφθαρμένο
σήμερα και μεταμορφωμένο σε Λίμνη έχει φυτονιμική προέλευση από τον
΄Ελυμο (αγρωστοειδές με καλαμιά που χρησίμευε για την στέγαση των
κατοικιών). Επιγέννημά του το προσωνύμιο “Ελύμνιος” για τον Ποσειδώνα ή για
τον Δία και φανερώνει τον τόπο της λατρείας των. Για τη μετάλλαξη και
παραφθορά από Ελύμνιον σε “ Το Λύμνι – Λύμι – του Λυμ – Λύμνι ” θεωρείται ότι
αυτό υπήρξε ευεργετικό για την ελληνική διάρκεια και ετυμολογία της γλώσσας.
Στο τέλος της διατριβής του ο συντοπίτης μας εύχεται “ίνα οι δεινοί περί
τα τοιαύτα επανέγκωσι τας εαυτών κρίσεις επί θέματος σπουδαίου μεν αλλά εξ’
ασθενούς καλάμου προερχόμενον, με την ελπίδα μεταβολής του ονόματος, από
Λίμνη σε Ελύμνιον”.

-------------------------------------

Πηγαίνουμε τώρα πλησίον σε μία άλλη έρευνα που έχει κάνει ο αείμνηστος
καθηγητής φιλολογίας Φίλιππος Σ. Αυγέρος για την περιοχή του Ελυμνίου και το
ετυμολογικόν Ελύμνιον.
Ο καθηγητής δέχεται ότι το Ελύμνιον ήταν Ελύμιον και στη συνέχεια με
την προφορά προστέθηκε το (ν). Αναφέρει ότι κατά την προϊστορική περίοδο
στη Μεσόγειο υπήρξε μία μετανάστευση των Ελαμιτών από τη Σικελία και
πιθανώς να δημιουργήθηκαν τοπωνύμια από τις λέξεις Έλυμος, Ελαμίτης, Ελυμία
(υπήρχε ονομασία Ελυμία στην Αρκαδία και αλλού). Η εκδοχή να προϋλθε το
τοπωνύμιο Ελύμνιον από την περίπτωση αυτή έχει απορριφθεί από όλους τους
ερευνητές.
Γράφει ακόμη ο ερευνητής και χαρακτηρίζει τις λέξεις Ελύμνιον – Ορόβιαι
– Κεγχρεαί, να προέρχονται από την ονομασία των καλλιεργούμενων φυτών. Το
Ελύμνιον ανάγεται στην κατηγορία (πράσινη φύση), είναι παράγωγο από την
ελληνική λέξη Έλυμος και έχει πηγή το ΕΛ ή FΕΛ ή FΑΛ.
----------------------------------------------