ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Η πανάρχαια Κέρινθος (Πελασγική/Δωρική διάλεκτος) ή Κήρινθος (Ιωνική διάλεκτος) αποτελεί μία από τις σημαντικότερες πόλεις της αρχαίας Εύβοιας. Κατά την προσωπική μου άποψη, αρκετές από τις σύγχρονες ιστορικές προσεγγίσεις περιλαμβάνουν στοιχεία που δεν ανταποκρίνονται πλήρως στην ιστορική πραγματικότητα, ιδιαίτερα όσον αφορά την πρώιμη εγκατάσταση των Ιώνων στην περιοχή.
Η δική μου ερμηνεία είναι ότι τόσο η Αργοναυτική Εκστρατεία όσο και ο Τρωικός Πόλεμος, στους οποίους συμμετείχε η προϊστορική Κέρινθος, συνδέονται περισσότερο με τους Πελασγούς, τους Δωριείς και τους Αχαιούς παρά με τους Ίωνες. Ένα στοιχείο που, κατά την άποψή μου, ενισχύει αυτή την άποψη είναι η παράδοση σύμφωνα με την οποία ο πρίγκιπας της Κερίνθου, ο Κάνθος, μετά την Αργοναυτική Εκστρατεία αναζήτησε τον ημίθεο Ηρακλή, τον κατεξοχήν ήρωα των Δωριέων. Αντίθετα, οι Ίωνες της Αθήνας ανέδειξαν ως δικό τους εθνικό ήρωα τον Θησέα. Ο Κάνθος έφθασε έως τη Λιβύη, όπου έχασε τη ζωή του στις ακτές της σημερινής Βόρειας Αφρικής, μιας περιοχής που, σύμφωνα με τη μυθολογική παράδοση, συνδέεται με τον Κάδμο, τους Δαναούς και την επιστροφή προς τα πάτρια εδάφη της αρχαίας Εύβοιας.
Ο Κάνθος ήταν γιος του βασιλιά της αρχαίας Κερίνθου, Κάνηθου, ο οποίος είχε διαδεχθεί στον θρόνο τον περίφημο βασιλιά των αρχαίων Ευβοέων, Άβα ή Άβαντα, προερχόμενο από τη φυλή των Κουρητών.
Παράλληλα, οι αρχαίες πηγές αναφέρουν το πέρασμα του μυθικού βασιλιά Νηλέα, ο οποίος συνδέεται με τον μυθολογικό κύκλο του Ηρακλή. Υπάρχουν επίσης πολλές αναφορές για την παρουσία στην αρχαία Εύβοια –και ειδικότερα στη σημερινή Βόρεια Εύβοια– προελληνικών φύλων, όπως οι Πελασγοί, οι Κουρήτες, οι Λέλεγες, οι Μινύες, οι Άονες και άλλα.
Σχετικά με τον Τρωικό Πόλεμο, θεωρώ ότι, σύμφωνα με τον Όμηρο και τη δική μου ερμηνεία των ομηρικών κειμένων, στον πόλεμο συμμετείχε η αρχαία Αβαντίς ή Αβαντίδα –και όχι η Εύβοια ως ενιαία ονομασία– με οκτώ πόλεις-κράτη και όχι επτά. Οι πόλεις αυτές ήταν: η Εύβοια (σημερινά Λευκονήσια Κοτσικιά), η Χαλκίδα (Λευκόλιθος Παπάδων), το Δίον (Ελληνικά), η Κάρυστος των Δρυόπων (Κερασιά), η Εστιαία (Στροφυλιά – Μουρτιάς), η Κέρινθος, η Ερέτρια και τα Στύρα.
Μετά τον Τρωικό Πόλεμο, η πλειονότητα των Αβάντων πολεμιστών δεν επέστρεψε στα πάτρια εδάφη, αλλά αναζήτησε νέες πατρίδες, γεγονός που, κατά την άποψή μου, άνοιξε τον δρόμο για τον μεγάλο αποικισμό των Ευβοέων κατά τους Γεωμετρικούς Χρόνους. Η εξέλιξη αυτή επέτρεψε στους Αθηναίους, οι οποίοι είχαν πλέον επικρατήσει στην Αττική, να επιχειρήσουν την κατάκτηση της χερσονήσου της Αβαντίδας μέσω δημογραφικής αλλοίωσης, εκδιώκοντας τους γηγενείς κατοίκους και εγκαθιστώντας πληθυσμούς ιωνικής καταγωγής.
Από αυτή την πληθυσμιακή μεταβολή, η οποία κατά την άποψή μου πραγματοποιήθηκε κατά τους πρώιμους Γεωμετρικούς Χρόνους, συνάγεται το συμπέρασμα ότι πριν από την περίοδο αυτή η σημερινή Εύβοια κατοικούνταν κυρίως από δωρικά φύλα προερχόμενα από τη Θεσσαλία. Έτσι, οι εκδιωχθέντες Ερετριείς ίδρυσαν την Ερέτρια Θεσσαλίας, οι Αιγήτες τις Αιγές και οι κάτοικοι του Δίου το Δίον.
Αμέσως μετά τον Τρωικό Πόλεμο (13ος αιώνας π.Χ.) σημειώθηκαν σημαντικές μετακινήσεις λαών και φύλων στον ελλαδικό χώρο, οι οποίες άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες. Στην αρχαία Εύβοια, και ιδιαίτερα στη σημερινή Βόρεια Εύβοια, επικράτησαν οι Περραιβοί, οι Έλλοπες και άλλα φύλα. Οι Χαλκιδείς, οι οποίοι είχαν ως κύρια ασχολία την εξόρυξη και επεξεργασία μετάλλων, μετακινήθηκαν προς τις πλουσιότερες περιοχές των Ληλαντίων Πεδίων. Με την πάροδο του χρόνου αποτέλεσαν την κυρίαρχη πληθυσμιακή ομάδα στην επικράτεια της αρχαίας Κερίνθου και σε μεγάλο μέρος των Αιγών. Στην περιοχή που συνδέεται με τον Νηλέα, οι Περραιβοί ίδρυσαν, κατά την άποψή μου, τη νέα Ιστιαία στη θέση της αρχαίας Χαλκίδας, στον Λευκόλιθο Παπάδων.
Κατά τους Γεωμετρικούς Χρόνους, η αρχαία Κέρινθος αποτέλεσε την επικράτεια των Χαλκιδέων. Το αρχικό λιμάνι της, στις εκβολές των ποταμών Κηρέα και Νηλέα, εγκαταλείφθηκε λόγω των προσχώσεων και μεταφέρθηκε στο φυσικό λιμάνι της Κούμης, στο σημερινό Κυμάσι, το οποίο αποτέλεσε ένα από τα δύο σημαντικότερα λιμάνια των Χαλκιδέων, μαζί με εκείνο της σημερινής Πύλης.
Κατά την εποχή του Στράβωνα, η Κέρινθος ή Κήρινθος βρισκόταν, κατά την άποψή μου, κοντά στο σημερινό Κυμάσι – Μαντούδι, στις εκβολές του ποταμού Βούδωρου (Κυμασιώτη).
Υποστηρίζω επίσης ότι αυτή η αρχαία Κέρινθος, η οποία ταυτίζεται με τη Χαλκίδα της περιοχής, καθώς και ο ιδιαίτερος ευβοϊκός πολιτισμός, καταστράφηκαν από τους Αθηναίους το 506 π.Χ., όχι για την αποκατάσταση της δημοκρατικής τάξης, αλλά στο πλαίσιο της προσπάθειάς τους να κυριαρχήσουν στον ελλαδικό χώρο και να ελέγξουν τον πλούτο της περιοχής.
Τέλος, θεωρώ ότι η Χαλκίδα ή Διάκρια Χαλκίδα των Αθηναίων, κατά την εποχή του Στράβωνα και του Πτολεμαίου, βρισκόταν περίπου 13 χιλιόμετρα πριν από τον Εύριπο, στην περιοχή των σημερινών Ψαχνών και της Νέας Αρτάκης. Ο ποιητής Θεόγνις, κατά την ερμηνεία μου, περιγράφει την καταστροφή της αρχαίας Χαλκίδας/Κερίνθου και της αρχαίας Ιστιαίας, γνωστής για τους περίφημους αμπελώνες της, κατά τα γεγονότα του 506 π.Χ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Tα σχόλια οσο το δυνατόν φιλτράρονται ως προς το ύφος και το ήθος τους.
Kάθε υβριστικό ,προσβλητικό ή άσχετο με το θέμα της ανάρτησης σχόλιο θα διαγράφεται .
Εγκρίνονται μόνο τα μηνύματα στα οποία εκφράζονται υγιείς απόψεις.
Ο κάθε σχολιαστής υπογράφει ηλεκτρονικά το σχόλιο του και είναι υπεύθυνος έναντι των νόμων.
Το ΜΑΝΤΟΥΔΙ NEWS δεν ενστερνίζεται και δεν φέρει καμία ευθύνη για όσα γράφουν οι αναγνώστες στα σχόλια τους.