Στη συνάντηση παρευρέθηκαν ο δήμαρχος Μαντουδίου-Λίμνης-Αγίας Άννας κ. Τσαπουρνιώτης και ο Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Μαντουδίου κ. Τάρλας,
οι οποίοι δέχθηκαν ερωτήσεις και απάντησαν στα ζητήματα που τέθηκαν.Στο πάνελ συμμετείχαν επίσης οι κ.κ. Βλαχοπαναγιώτης, Θωμάς και Μαρίνος.Κατά τη διάρκεια της συζήτησης τέθηκαν μεταξύ άλλων ερωτήματα όπως, ο βιολογικός καθαρισμός, το χωροταξικό του Κυμασίου, η κατάσταση του οδικού δικτύου, καθώς και πολλά άλλα άλλα θέματα που σχετίζονται με τις υποδομές και τη λειτουργία της περιοχής.
Η συνάντηση ηταν μια απαγοήτευση, τοσο από τη συμμετοχη του κόσμου που ηταν μηδαμινη οσο και την παντελή ελλειψη της νεολαίας .
ΑπάντησηΔιαγραφήΤζίμυ απογοήτευση σε όλα. Απλά για το φαίνεσθαι!!!! Χωρις καμία ουσιώδη πρόταση παρά μόνο για λακούβες και φρεάτια στους δρόμους .
ΔιαγραφήΦίλε με 30 άτομα που ήταν εκεί, δε γεμίζεις ούτε λεωφορείο.
ΔιαγραφήΞέρουμε ποιος έχει προσφέρει.
ΑπάντησηΔιαγραφήΞέρουμε ποιος έχει τρέξει για τον τόπο.
Ξέρουμε ποιος βοήθησε όταν δεν τον έβλεπε κανείς.
Και ξέρουμε και ποιος εμφανίζεται όταν υπάρχει ευκαιρία να βγει μπροστά.
Γιατί άλλο πράγμα είναι να βοηθάς και άλλο να θέλεις να σε βλέπουν ότι βοηθάς.
Άλλο να κάνεις κάτι καλό και να χαίρεσαι επειδή έγινε.
Και άλλο να σε νοιάζει περισσότερο να ακούσεις:
«Μπράβο, εσύ το έκανες!»
Η πραγματική ομάδα είναι απλή υπόθεση.
Κάθεσαι με τους άλλους.
Λες τη γνώμη σου.
Ακούς και τη γνώμη του άλλου.
Μπορεί να διαφωνήσεις.
Μπορεί να τσακωθείς.
Αλλά στο τέλος βρίσκετε έναν τρόπο να πάτε μπροστά.
Δεν χρειάζεται να έχεις «δικούς σου».
Δεν χρειάζεται να διώχνεις όσους δεν συμφωνούν.
Δεν χρειάζεται να κάνεις τον έναν εχθρό του άλλου.
Και δεν χρειάζεται να είσαι πάντα εσύ μπροστά.
Γιατί, στο τέλος, ο κόσμος καταλαβαίνει.
Ο ΔΉΜΑΡΧΟΣ ΟΠΩΣ ΠΆΝΤΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΣ.ΜΕ ΜΕΣΤΟ ΛΌΓΟ
ΑπάντησηΔιαγραφήΜΠΡΑΒΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΡΌΕΔΡΟ ,ΛΙΓΑ ΛΌΓΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ
Ο τόπος δεν χρειάζεται σωτήρες ούτε προσωπικές στρατηγικές, χρειάζεται ανθρώπους που τολμούν να βάζουν το «εμείς» πάνω από το «εγώ» . Ειδάλλως τα αποτελέσματα θα είναι όπως η συγκέντρωση στο Γυμνάσιο
ΑπάντησηΔιαγραφήΜια απορία έχω μόνο
ΑπάντησηΔιαγραφήΕσείς οι παραπάνω είστε ευχαριστημένοι και ικανοποιημένοι με την θέση που βρίσκεται το Μαντούδι εντός του Δήμου;
Εάν όντως είστε τότε τίποτα δεν είναι τυχαίο και τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει.
Δυστυχώς θα σας διοικούν πάντα ξένοι και μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού θα είναι οι παρατρεχάμενοι Μαντουδιανοί που επωφελούνται
Ακούμε τελευταία πολλά για ομάδα, για ενότητα και για «να είμαστε όλοι μαζί».
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλά όλα αυτά.
Αλλά πρέπει να κοιτάμε και λίγο τι γίνεται στην πράξη.
Γιατί υπάρχει και ο άνθρωπος που λέει συνέχεια «εμείς», αλλά μέσα του σκέφτεται μόνο «εγώ».
Φτιάχνει μια ομάδα και θέλει να έχει κόσμο γύρω του.
Να τον ακούν.
Να τον υπολογίζουν.
Να κάνει αυτός κουμάντο.
Να φαίνεται ότι χωρίς αυτόν δεν γίνεται τίποτα.
Θέλει να είναι πάντα μπροστά.
Να βγαίνει στις φωτογραφίες.
Να μιλάει στις συγκεντρώσεις.
Να λέει «εμείς κάναμε αυτό», «εμείς αποφασίσαμε εκείνο».
Μόνο που πολλές φορές το «εμείς» σημαίνει:
«Εγώ τα κάνω όλα και εσείς ακολουθείτε».
Και αν κάποιος δεν συμφωνεί μαζί του;
Τότε αρχίζουν τα γνωστά.
«Αυτός δεν είναι μαζί μας».
«Εκείνος δεν μας κάνει».
«Ο άλλος κάτι έχει μαζί μας».
Και έτσι αρχίζει να χωρίζει τον κόσμο.
Ο ένας από εδώ, ο άλλος από εκεί.
Και αυτός στη μέση.
Να κάνει τον καλό.
Να λέει ότι θέλει να τους φέρει όλους κοντά.
Ενώ στην πραγματικότητα αυτός τους έχει βάλει να τσακώνονται.
Αυτό λέγεται “διαίρει και βασίλευε”.
Χώρισε τους ανθρώπους και μετά τους κάνεις πιο εύκολα ό,τι θέλεις.
Μόνο που σε μια μικρή κοινωνία αυτά δεν μένουν κρυφά.
Ο κόσμος βλέπει.
Μπορεί να μη μιλάει.
Αλλά βλέπει.
Βλέπει ποιος βοηθάει πραγματικά.
Ποιος τρέχει για τον τόπο.
Ποιος βάζει πλάτη όταν υπάρχει ανάγκη.
Και βλέπει και ποιος ψάχνει κάθε ευκαιρία για να φανεί.
Γιατί άλλο είναι να κάνεις κάτι καλό για τον τόπο και άλλο να κάνεις κάτι μόνο και μόνο για να σε χειροκροτήσουν.
Άλλο να βοηθάς και να χαίρεσαι που έγινε κάτι καλό.
Και άλλο να σε νοιάζει περισσότερο να λένε:
«Μπράβο του! Αυτός τα έκανε όλα».
Η σωστή ομάδα δεν δουλεύει έτσι.
Δεν υπάρχει ένας που κάνει κουμάντο και οι άλλοι από πίσω.
Κάθονται όλοι μαζί.
Λέει ο καθένας τη γνώμη του.
Μπορεί να διαφωνήσουν.
Μπορεί να μαλώσουν.
Αλλά στο τέλος βρίσκουν μια άκρη και προχωράνε.
Δεν χωρίζουν τον κόσμο σε «δικούς μας» και «ξένους».
Δεν βάζουν τον έναν απέναντι στον άλλον.
Δεν πετάνε έξω όποιον έχει διαφορετική γνώμη.
Γιατί ο τόπος είναι όλων μας.
Δεν είναι μαγαζί κανενός.
Και κάτι ακόμα.
Ο κόσμος μπορεί να αργεί να καταλάβει, αλλά στο τέλος καταλαβαίνει
Διαβάζω τα σχόλια και παρατηρώ ότι σχεδόν κανείς δεν γράφει για το περιεχόμενο της συνάντησης. Ούτε για τον βιολογικό, ούτε για το χωροταξικό του Κυμασίου, ούτε για το οδικό δίκτυο. Όλοι ασχολούνται με το πόσοι ήρθαν και ποιος «θέλει να φανεί».
ΑπάντησηΔιαγραφήΓια τη συμμετοχή: ναι, θα ήθελα κι εγώ περισσότερο κόσμο. Όμως όποιος μένει σπίτι και μετά μετράει καρέκλες από τον καναπέ δεν έχει δικαίωμα να κάνει τον κριτή. Η παρουσία δεν μετριέται με λεωφορεία. Μετριέται με το ποιος εμφανίστηκε και ποιός σχολιάζει επώνυμα και με προτάσεις.
Για τις «λακούβες και τα φρεάτια»: όποιος πιστεύει ότι οι υποδομές είναι δευτερεύον θέμα ας εξηγήσει στους κατοίκους που περνούν κάθε μέρα από αυτούς τους δρόμους γιατί δεν τους αφορά. Ο βιολογικός καθαρισμός δεν είναι λεπτομέρεια. Το ίδιο και το χωροταξικό.
Για τα ποιητικά περί «διαίρει και βασίλευε» και «ποιος θέλει να φανεί»: αν έχετε όνομα, πείτε το. Αν έχετε στοιχεία, παραθέστε τα. Οι υπαινιγμοί χωρίς υπογραφή δεν είναι άποψη, είναι κουτσομπολιό. Και δεν λύνουν ούτε μία λακούβα.
Η δική μου πρόταση είναι απλή. Όποιος έχει «ουσιώδη πρόταση», όπως ζητάτε, ας την καταθέσει με το όνομά του και ας έρθει στην επόμενη συνάντηση. Εκεί όπου γίνεται η δουλειά, όχι στα σχόλια.
Ο τόπος δεν αλλάζει με γκρίνια κάτω από αναρτήσεις. Αλλάζει όταν κάποιος κάνει αυτό που οι περισσότεροι από εσάς δεν κάνετε: εμφανίζεται, μιλάει και δουλεύει.